Er zijn dagen dat ik denk dat ik niet genoeg tijd meer heb om af te maken waaraan ik begonnen ben. Het medische traject is op dit moment gericht op de kwaliteit van mijn leven. Mijn welzijn wordt door de medici nauwlettend in de gaten gehouden. In mij heeft er een verandering plaats gevonden. Na vijf jaar gevochten te hebben tegen de valse beschuldigingen van een pathologische leugenaar zit ik nu in de fase van berusting. Ik gun mijzelf ook meer ruimte voor emoties. In de momenten waarin ik huil voel ik de verbondenheid met de vrouwen die net als mij de toegang tot het recht werd ontzegd door ‘hoeders van de wet’ die zich op ernstige wijze schuldig maken aan SEKSISME. Vrouwen die vermoord zijn of zelf een einde aan hun leven hebben gemaakt omdat ze geen uitweg meer zagen. Ik ben ontzettend dankbaar voor mijn inner circle. En nu het vechten niet meer nodig is laat ik mij meedrijven op de wind.
Inmiddels ben ik aangekomen bij mijn doel: De Hoge Raad der Nederlanden.
De voorbereidingen zijn begonnen.
Mag je als bewoner camera’s plaatsen op de gevel van een appartementencomplex?
Als bewoner mag je geen camera’s plaatsen in of rond een appartementencomplex. Je bent gebonden aan privacyregels (AVG).
De ellende begon nadat ik een loodzwaar traject had afgerond vanwege de diagnose kanker. Nadat ik met mijn verhaal over de camera’s naar buiten was getreden hebben zestien bewoners elk afzonderlijk hun verhaal bij mij gedaan. Zestien kwetsbare mensen. Het zegt alles over de lafhartigheid van een asshole, die zijn pijlen op deze onschuldige en kwetsbare mensen richtte.
Over de asshole is al genoeg gezegd. Ik ben gelukkig niet degene die de rest van zijn leven over zijn schouder moet kijken.
U gaat kennis maken met de brigadier die de asshole, volgens zijn zeggen, toestemming zou hebben verleend voor het plaatsen van de camera’s waarmee de asshole mij 24/7 monitorde. Het is dezelfde brigadier die beweerde dat ik een verwarde vrouw was, die voor overlast zorgde in het appartementencomplex.
Deze ‘verwardheid’ wordt door alle behandelaars door wie ik de afgelopen jaren ben gezien ten stelligste ontkent.
Het ware verhaal is dat ik door een thuiszorgorganisatie was benaderd om een echtpaar te begeleiden die in een crisis situatie zat. Een echtpaar die door gereformeerde rakkers het leven tot een hel werd gemaakt. Nadat deze gereformeerde rakkers een stevig reprimande van de verhuurder had gekregen besloten deze gereformeerde rakkers zich tegen mij te keren.
Laat ik duidelijk zijn. Als vrouw en zorgverlener laat ik mij door niemand intimideren. Dat deze gereformeerde rakkers verhuisd zijn is een groot geschenk. Ik heb nu geen idee of het van belang is om hun namen te noemen. Zodra de mogelijkheid zich voordoet, zal ik dat niet nalaten.
‘ Ik wens u veel succes met uw strijd tegen het onrecht.’
Deze woorden zijn van een brigadier die er veel plezier aan beleefde toen ik als vrouw en zorgverlener anderhalf jaar lang voor vieze vuile hoer werd uitgemaakt. Deze ‘man’ is zich er terdege van bewust dat vrouwelijke slachtoffers bij de politie van Apeldoorn geen enkele kans maken. Wees gerust mensen: u gaat kennis met hem maken. Het contactverbod met deze man ervaar ik als een zegen.
Soms denk ik: zal ik een galerie afhuren en daar de foto’s tonen die door mijn deurbelcamera zijn opgenomen. Wees gerust, deze deurbelcamera is privacygevoelig afgesteld. Op deze foto’s is tot eind 2024 het onacceptabele gedrag van de asshole te zien.
De agente die ik terecht omschrijf als een viswijf wilde mij een stopformulier aanbieden. Volgens haar mocht ik niet protesteren tegen vijf jaar ziekelijk treitergedrag waar de asshole zich schuldig aan heeft gemaakt.
Door de toxische cultuur die er bij de politie van Apeldoorn heerst was het voor de asshole niet moeilijk om daar een ingang te vinden. Soort zoekt soort kunnen we in dit verhaal wel zeggen.
Door de vele valse beschuldigingen en de vele valse meldingen die de asshole over mij bij de politie van Apeldoorn heeft gedaan heeft hij zichzelf als stalker bekend gemaakt.
Deze vele valse beschuldigingen en vele valse meldingen over mij waren bedoeld om de aandacht van zijn eigen walgelijke gedrag af te leiden. De tactiek van een narcist. Deed hij dit alleen uit wraak omdat hij niet om kon gaan met mijn afwijzing of dacht de asshole dat hij door mij uit te schakelen alsnog macht en controle zou kunnen krijgen over onschuldige mensen? Plan mislukt. Want als het recht gaat zegevieren staat onder ander hij straks voor de rechter.
Er zijn maar weinig mensen die het winnen van mijn intelligentie.
Wat ik heel slecht trek is dat de asshole na jaren van ziekelijk treitergedrag in zijn slachtofferrol blijft hangen. Ziekelijk treitergedrag waar onschuldige kwetsbare mensen de dupe van werden.
Het bekende patroon bij toxisch gedrag.
De datum van de zitting betreft de artikel 12 procedure, die door het Hof van Leeuwarden in behandeling is genomen, staat vast. Hoewel ik daar niet persoonlijk bij aanwezig hoef te zijn zal ik daar toch bij zijn.
Dan zal de bewijslast besproken worden die door het OM en de politie van Apeldoorn bewust is weggemoffeld. In die bewijslast zit ook de bevestiging van de verhuurder dat de asshole zich onder een valse noemer achter de voordeur van kwetsbare bewoners drong en daar ranzige verhalen vertelde over zijn onvrede betreft zijn geslachtsdeel.
Dat het OM protesteert heeft alles te maken met wat door de advocaat werd aangeduid als ‘een slager die zijn eigen vlees keurt’ verhaal. Een OM dat niet objectief is en door mij van corruptie wordt beschuldigd.
Ook de Hoge Raad der Nederlanden heeft van zich laten horen. Een andere advocaat zal mij in deze zaak bijstaan.
De grote vraag blijft natuurlijk: Wordt de toegang tot het recht in Nederland voor vrouwen net zo vanzelfsprekend als voor mannen? Gaat die steen echt verlegd worden?
Of ben ik toch genoodzaakt om mijn statement in te zetten? Ga ik met mijn statement schokkend wereldnieuws worden? Ga ik mij verlagen tot de werkwijze van het Nederlandse rechtsstelsel die op grove wijze laks omspringt met de veiligheid en het leven van vrouwen en kinderen?
Het wordt ook tijd om de naam te onthullen van de brigadier die jarenlang actief bezig is geweest om valse verklaringen over mij te verzamelen. Valse verklaringen die door hem zijn vastgelegd in mijn politiedossier. Een brigadier die zelf contact zocht met de kleindochter van ‘hun opa’ die bij een tokkie – familie hoorde. Een tokkie-familie die gefrustreerd was omdat ik niet 24/7 een gratis oppas voor ‘hun opa’ wilde zijn. ‘Hun opa’ die het normaal vond om mij anderhalf jaar voor vieze vuile hoer uit te schelden. Zijn onacceptabele gedrag is door mijn ringdeurbelcamera vastgelegd.
90% van de zorgverleners krijgt dagelijks met geweld te maken. Daar moet een eind aankomen.
Nooit zal ik een straf accepteren. Dan gaat echt de pleuris losbreken.
Maar ik ben zeker dankbaar dat er steeds meer aandacht komt voor het geweld tegen vrouwen.
Het besef dringt door dat moord op vrouwen geen incidenten zijn.(Saskia Belleman).
Op de vraag wat ik anders had moeten doen is tot nu toe geen antwoord gekomen. Uiteraard sta ik daar voor open. Want niemand wil jarenlang slachtoffer zijn van zo’n volslagen idioot.
Ik ben de vrouw die de geschiedenisboeken ingaat: die door het uitbrengen van WOKE TERREUR en SEKSISME zelf een einde maakte aan haar vijf jaar durende stalkingszaak. Omdat een corrupt, seksistisch rechtsstelsel daar niet hun medewerking aan wilde verlenen.
Maandag 20 april ben ik weer begonnen aan een nieuw medisch traject. Dit keer is dat een pittige.
Zolang ik kan zal ik mij blijven inzetten voor vrouwen zoals ik die door toedoen van anderen in de knel zijn gekomen. Het is boven verwachting hoe ik het tot nu toe vol heb weten te houden. Dit laatste is iets wat niet alleen mijn huisarts maar ook mijn inner circle kan beamen.
Nederlands oud-advocate Inez Weski: ‘Ik kan niet meer vertrouwen op de staat’. Nou hier zit er nog één.
Slachtoffers van geweld: het is belangrijk om hun naam te blijven noemen. Ik geloof dat als we dat doen dat we de mensen van wie we houden een heel klein beetje in leven houden.
Maken vrouwen in Nederland nog kans op een eerlijk proces? Of blijven vrouwen in Nederland afhankelijk van een rechtssysteem die zich op grove wijze schuldig maakt aan vrouwendiscriminatie?
Mijn naam is Alieta. Ik schrijf mee aan de geschiedenis van Nederland. Dat vind ik een grote eer. Het maakt mij trots.
Op weg naar Straatsburg. Maar eerst nog even langs de Hoge Raad der Nederlanden.
#WOKE TERREUR #SEKSISME