Het is alweer bijna een jaar geleden dat, na vijf jaar terreur, de ‘metamorfose’ binnen de Mark Veste begon. Het is ook alweer bijna een jaar geleden dat ik voor de eerste keer voor de rechter verscheen om te ontdekken hoe ontwricht het rechtssysteem is in Nederland.
Na vijf jaar van terreur, waarin o.a. constant hondenoverlast een hoofdrol speelde, waren daar opeens momenten van stilte. Stiltes zoals die van nu op een gewone zondagmorgen. Stiltes die we door de intrede van een dominante parasiet ontwend waren. Het heeft mij verbaasd hoe één parasiet zich zo snel kon vermenigvuldigen. Wat achteraf voor deze ‘aanhangers’ een overlevingsstrategie bleek te zijn.
Nadat ik zijn ex had gesproken wist ik dat de problemen met deze parasiet niet zomaar opgelost zouden zijn. Een man die er niet voor schroomde om zijn eigen gezin compleet te ontwrichten. Een man die erop uit was om binnen de Mark Veste een waar slagveld aan te richten. Een man die ervoor koos om levenslang slachtoffer te blijven van zijn trauma’s en daar onschuldige slachtoffers deelgenoot van wilde maken. Zo’ n man hoort niet thuis in onze samenleving omdat deze man enkel de intentie heeft om zijn medemensen te beschadigen. Deze man zal altijd slachtoffers blijven maken. Daar maak ik mij druk om!
Terreur wat vijf jaar stand kon houden omdat deze man contacten had binnen de politie van Apeldoorn. Terreur wat uitmondde in ziekelijk treitergedrag wat speciaal gericht was tegen de kwetsbaren in onze samenleving. Vrouwen en kinderen. Nog elke dag ben ik blij dat ik het voor hun heb opgenomen door de problemen die deze parasiet met zich meebracht publiekelijk onder de aandacht te brengen.
Het pad wat ik de afgelopen vijf jaar heb gelopen, als eerbetoon aan alle vrouwen en kinderen die het geweld tegen hun niet hebben overleefd, heeft duidelijk gemaakt waar de knelpunten in Nederland liggen. Op dit pad heb ik antwoorden gekregen waarom er in Nederland elke week een vrouw wordt vermoord en waarom het geweld tegen vrouwen en kinderen alleen maar toe zal nemen.
Oorzaak: Individuen die een eigen invulling geven aan ons rechtssysteem waarin seksuele voorkeuren een hoofdrol spelen.
Spijt? Nee. Als ik ergens spijt van zou moeten hebben is dat ik die smeerlap op dag één niet de nek heb omgedraaid. Maar stel dat ik dit had gedaan dan had ik niet geweten wat ik nu weet. Nu leef ik met de overtuiging dat die smeerlap hier niet mee weg gaat komen. Daar ga ik mij niet aan branden.
Slachtoffers van geweld: het is belangrijk om hun naam te blijven noemen. Ik geloof dat als we dat doen dat we de mensen van wie we houden een heel klein beetje in leven houden.
Maken vrouwen in Nederland nog kans op een eerlijk proces? Of blijven vrouwen in Nederland afhankelijk van een rechtssysteem die zich op grove wijze schuldig maakt aan vrouwendiscriminatie?
Mijn naam is Alieta. Ik schrijf mee aan de geschiedenis van Nederland. Dat vind ik een grote eer. Het maakt mij trots.
Op weg naar Straatsburg. Maar eerst nog even langs de Hoge Raad der Nederlanden.
#WOKE TERREUR #SEKSISME