Welkom op de website van Alieta.

Leuk dat je er bent! Graag stel ik me even aan u voor. 

Wie ik ben en waar ik voor sta.

Mijn naam is Alieta. Zoals ieder ander mens kreeg ik bij mijn geboorte mijn geboorterecht. Zoals ieder ander mens erfde ik daarmee het recht om te bestaan. Dit bestaansrecht is mijn eigendom en is niet overdraagbaar. Hoe ik mijn bestaansrecht binnen de kaders invul gaat niemand wat aan. Ik bemoei mij niet met uw leven en ik mag verwachten dat u zich niet bemoeit met de mijne. Ik ben een zelfverzekerde vrouw met een groot ego, die kan toegeven wanneer ze geen gelijk heeft.

Persoonlijk vind ik het een misverstand dat het als arrogantie wordt gezien wanneer ik mij als alfavrouw zelfverzekerd gedraag. Dat is bijzonder, want diezelfde zelfverzekerdheid wordt bij de alfaman als iets vanzelfsprekends gezien. Het gaat hier om een conclusie die gebaseerd is op mijn uitstraling en die niet gebaseerd is op wie ik ben. Ondanks mijn zelfverzekerdheid kan ik heel ‘down to earth’ zijn.

Ik kom uit een gezin van zes meiden van wie ik een van de middelste ben. De betekenis van deze plaats in het gezin is dat ik, zonder dat ik daar moeite voor hoef te doen, word opgemerkt. Mijn valkuil als loyaal mens is dat ik benaderbaar ben voor mensen met goede bedoelingen, maar ook benaderbaar ben voor mensen met slechte bedoelingen. Het is mijn hoogsensitieve brein dat mij doorgaans voor toxische mensen beschermt. Dat betekent niet dat ik niet met ze te dealen heb.

Toen ik bij mijn geboorte weer een meisje bleek te zijn, was dat voor mijn charismatische vader een ware teleurstelling. Het is iets wat mijn vader mij mijn hele leven heeft verweten. Zeer onterecht. Want hij was het immers die de verkeerde zaadcel naar mijn moeders eicel had gestuurd. Zelf ben ik ervan overtuigd dat ik ‘mijn strijd tegen het onrecht’, zoals een sarcastische, cynische en seksistische brigadier mij in een e-mail berichtte, aan de afwijzing van mijn vader te danken heb.

Mijn ouders hadden een toxische relatie. Om die reden ben ik op mijn zeventiende uit huis gegaan. In 1979 ben ik gestart met de opleiding tot zorgverlener. Als hoogsensitief persoon voel ik een gigantische weerstand bij mensen met toxisch gedrag. Beroepsmatig wist ik als zorgverlener om te gaan met toxisch gedrag, maar in mijn inner circle komen giftige mensen niet voor. Mijn inner circle biedt mij, naast onvoorwaardelijke aanwezigheid en liefde, onvoorwaardelijke veiligheid. Veiligheid die ik nodig heb om te overleven in een steeds toenemende toxische samenleving. 

Mijn inner circle accepteert mij zoals ik ben en dat is wederzijds. Voor hen ben ik die ‘neuroot’ omdat alles in mijn kledingkast op kleur hangt. Ik hou van overzicht. Dus als iemand uit mijn inner circle mijn hulp inroept omdat zijn kledingkast een klerebende is, dan zorg ik voor orde in de chaos. Persoonlijk zie ik het als compliment dat ik een neuroot ben. Want hierdoor behoor ik immers tot de grootste groep in onze samenleving en bovendien tot een sterke groep.

Voor nu even to zover. Op dit moment zit ik in een medisch traject en dat betekent nieuwe medicatie waar mijn hoofd en lijf aan moet wennen. Daardoor ben ik begrensd. 

Word vervolgd.

Op deze website lees je alles over mijn boeken en kun je ze rechtstreeks bij mij bestellen. De reden dat ik mijn boeken niet via Bol.com verkoop, is dat ik wars ben van chagrijnige, commerciële of anonieme reviews. De lezers krijgen bij mij de mogelijkheid om op een vriendelijke, open manier met mij te communiceren. Het is zoals ik ben. Ook vertel ik je op mijn nieuwspagina graag wat mij zoal bezighoudt.  Daarnaast schrijf ik op de pagina Femicide over mijn gang naar de rechter. Op 26 januari 2026 dient het hoger beroep.

Schrijven helpt mij om op een andere manier naar een situatie te kijken. Schrijven gaat bij mij ‘slower’ dan denken, waarin ik soms wat chaotisch kan zijn. Schrijven schept overzicht en daardoor krijg ik rust in mijn hoofd.

In 2016 heb ik me ingeschreven bij de schrijversacademie en kreeg het creatieve in mijn brein een extra boost, nadat ik tijdens een eerdere poging om mijn gedachten en belevingen op papier te zetten, na tien pagina’s erachter kwam dat mijn schrijverij zonder kennis en begeleiding nooit een boek zou worden. Ik merkte tijdens deze opleiding dat schrijven ook betekent ‘je openstellen voor beelden in je hoofd’. Ongeacht wie en hoe de personages ook zijn, zonder karakters zouden ze levenloos en saai zijn. Dat is in het werkelijke leven niet anders. Na de schrijversacademie heb ik aansluitend de Querido meesterproef succesvol doorstaan.

Schrijven is voor mij de verbinding naar de buitenwereld.

Ik wens jullie veel leesplezier.

Groet van Alieta