Kun je de strijd tegen het onrecht winnen?
De strijd tegen het onrecht in de wereld is niet in één klap te ‘winnen’, omdat onrechtvaardigheid inherent is aan de menselijke natuur. Wel kun je door proactief opstaan, grenzen stellen en persoonlijke veerkracht op te bouwen concrete overwinningen behalen en onrecht in je eigen omgeving effectief bestrijden.
Onrecht is vaak hardnekkig en systemisch. Maar je kunt de wereld wel wat eerlijker maken. Het geheim zit hem in het vinden van de balans tussen de wereld willen verbeteren en mentaal gezond blijven.
De strijd tegen onrecht volledig winnen is een utopie.
Mariska die een week voor kerst een einde maakte aan haar leven moet dit hebben geweten. Zij is één van de vele slachtoffers van een falend overheidsbeleid. Daar moeten haar nabestaanden mee dealen. Van Mariska heb ik geleerd dat je beter suïcide kunt plegen dan uitzichtloos door toedoen van anderen te moeten lijden. Mariska hield de eer aan zichzelf.
Sevgi overwon meerdere keren de diagnose kanker maar de jonge advocate werd uit wraak om het leven gebracht door een gedrogeerd iemand. Met deze mensen krijgen we in onze samenleving steeds vaker te maken.
Lisa kwam na een avondje stappen nooit meer thuis. Mijn hart huilt.
Als een dierbare sterft gaat het verdriet niet alleen over het afscheid.
Het laat je nadenken over de zin van een mens en van het leven.
Wat gebeurt er met de moeite die we doen om te herstellen, te genezen, te groeien, beter te worden, gelukkiger, als we overlijden?
Wat gebeurt er met de betekenis van het leven die we aan dit leven geven als we sterven?
Twee keer heb ik een suïcidale periode doorgemaakt, omdat mijn lichaam niet opgewassen was tegen de wraak van een narcistische pathologische leugenaar. Een gestoorde idioot die tijdens de coronapandemie, snipverkouden en snotterend, geen afstand van mij wilde bewaren. Een gestoorde idioot die wist dat ik van een ‘simpel’ verkoudheidje doodziek zou worden en een coronabesmetting zou het einde betekenen van mijn leven.
Een lafaard die het op de meest kwetsbare mensen in onze samenleving had voorzien. Ik had als zorgverlener en mens het mijzelf nooit vergeven als ik de zorgvraag, van een thuiszorgorganisatie niet serieus zou hebben genomen. Een noodkreet van een vrouw die van tien hoog wilde springen. Een vrouw in nood die uitgekafferd werd door dezelfde brigadier die toestemming zou hebben gegeven voor de camera’s waarmee de asshole mij 24/7 monitorde. Een brigadier die mij als zorgverlener als verwarde vrouw wilde neerzetten. Daar denkt de academische medici heel anders over. Welkom bij de politie- eenheid van Apeldoorn. Waar hele smerige spelletjes worden gespeeld met vrouwen.
Maar één ding weet ik zeker: zonder mijn inner circle en het medische team had ook ik de strijd tegen het onrecht allang opgegeven. Het is mijn ‘geluk’ geweest dat ik de diagnose kanker kreeg. Maar die narcistische pathologische leugenaar moet echt uit mijn buurt blijven. Ik zal er persoonlijk op toezien dat het contactverbod gehandhaafd blijft. En ik zal steeds weer een verlenging aanvragen wanneer een termijn verstrijkt. Ik wil op mijn bank zitten zonder gefilmd te worden.
Onrecht is iets wat niemand verdient. Maar ook al verdienen we dit niet, toch moeten we ermee dealen.
Als een dierbare sterft, is dat de grootste pijn in ons leven
Mijn gedachten gaan uit naar de slachtoffers die net als ik niet de bescherming van de wet konden genieten. Slachtoffers die net als ik bij overheidsinstanties tevergeefs om hulp vroegen. Slachtoffers die daardoor werden vermoord of een einde aan hun leven hebben gemaakt omdat ze geen andere uitweg meer zagen.
De politierechter had de deur van het onrecht wijd opengezet. Een kille dame die moeiteloos mij als statement wilde inzetten. Door de artikel 12 procedure in behandeling te nemen laat het Hof van Leeuwarden mij weten dat er weer ruimte is voor gerechtigheid.
Ik heb geen idee of die steen verlegd gaat worden en dat in Nederland vrouwen net zo vanzelfsprekend toegang gaan krijgen tot het recht, zoals mannen. Of kiest het rechtsspraak er toch voor dat vrouwen en kinderen moeiteloos geofferd blijven worden?
U zult begrijpen beste mensen dat ik in dit stadium u nog geen namen kan geven. Dat laat ik zonodig aan de notaris over. Het geeft mij rust dat belangrijke zaken door mij zijn vastgelegd.
#WOKE TERREUR & #SEKSISME: zijn het antwoord op de vraag waarom het geweld tegen vrouwen en kinderen alleen maar toe blijft nemen.
Nooit zal ik een straf accepteren. Dan gaat echt de pleuris losbreken.
Op weg naar de Hoge Raad der Nederlanden. Maar ook nog even naar de rechtbank waar de artikel 12 procedure wordt behandeld.