De reden waarom ik door de politie van Apeldoorn voor dit verhoor ben uitgenodigd, heeft te maken met de aangifte die de psychopathische stalker tegen mij heeft gedaan. Iets wat mij als slachtoffer van stalking jarenlang structureel door gendergeïndoctrineerde ‘hoeders van de wet’ was geweigerd. Mijn aangiftes die gingen over dwangmatige controle (door middel van vaste camera’s die specifiek op mij en mijn auto waren gericht), intimidatie, het delen van mijn persoonsgegevens op een dark web, bedreigingen, en valse anonieme meldingen met als doel om mijn bestaanszekerheid in mijn woning aan te tasten, kwamen volgens ‘hoeders van de wet’ niet voor een aangifte in aanmerking. Dat zou een te zwaar middel voor hem zijn.
Omdat ik, net als zoveel andere slachtoffers van stalking, door ‘hoeders van de wet’ binnen de politie van Apeldoorn niet serieus werd genomen, heb ik in WOKE TERREUR daarover geschreven, mocht ik deze stalking niet overleven. De psychopathische stalker dacht zichzelf in mijn verhaal te herkennen en heeft om die reden aangifte tegen mij gedaan. De bijkomstigheid dat de psychopatische stalker beweerde het paradepaardje van de burgemeester van Apeldoorn te zijn, blijkt mijn positie als slachtoffer nog ingewikkelder te maken dan die, in deze voor mij onwenselijke situatie, sowieso al is.
Het romantiseren van een dader is tekenend in onze samenleving. Toen een bekende schoenmaker zichzelf van het leven beroofde, regende het bloemen, condoleances en mooie herinneringen aan deze man. Bij zijn uitvaart stond een erehaag. Dat alles tot afschuw van zijn vrouw. Voordat deze man zelfmoord pleegde, had hij geprobeerd haar van het leven te beroven. ‘Ik ben ontsnapt aan de dood, maar niemand staat daarbij stil’. Deze gebeurtenis maakt pijnlijk duidelijk hoe een dader wordt verheerlijkt, maar ook hoe een slachtoffer lijdt.
P.S.
De gehele communicatie over de camera’s is door de politie van Apeldoorn bewust uit mijn politiedossier weggelaten maar deze zit wel in de ordner van bewijslast die bij de politie van Apeldoorn in de prullenbak is beland. Dat deze communicatie over de camera’s bewust uit mijn politiedossier is weggelaten zal ermee te maken hebben omdat een brigadier toestemming zou hebben verleend voor het plaatsen van die camera’s zoals in een schrijven door de psychopathische stalker wordt bevestigd. Ook de camerabeelden op zijn telefoon die als bewijs dienden zijn niet meer terug te vinden. Ondanks dat de psychopathische stalker beweerde dat ik hem zelf gevraagd zou hebben om mij door hem te laten beveiligen, wilde hij die opgenomen camerabeelden niet met mij delen. In mijn ordner zit het bewijs waar hij dit schriftelijk aan mij bevestigd. 2021 stond in het teken van de camera’s. Het is niet zo dat zoals nu in mijn politiedossier staat vermeld dat hij de camera’s gelijk verwijderde nadat hij een schrijven kreeg van een door mij ingeschakelde advocaat. We waren toen al maanden verder. Maanden waarin ik begluurd werd door een man die gefrustreerd was over zijn micropenis. De smeerlap.
Dit gesjoemel met politiedossier gaat ten koste van het leven van vrouwen. Vrouwen die net als ik uit een onwenselijke situatie wilden komen. Vrouwen die doodgingen om de corrupte werkwijze van de politie van Apeldoorn. Assholes. Hoeveel onschuldige slachtoffers moeten er nog vallen? #Misogynie
Slachtoffers van geweld: het is belangrijk om hun naam te blijven noemen. Ik geloof dat als we dat doen dat we de mensen van wie we houden een heel klein beetje in leven houden.
Maken vrouwen in Nederland nog kans op een eerlijk proces? Of blijven vrouwen in Nederland afhankelijk van een rechtssysteem die zich op grove wijze schuldig maakt aan vrouwendiscriminatie?
Mijn naam is Alieta. Ik schrijf mee aan de geschiedenis van Nederland. Dat vind ik een grote eer. Het maakt mij trots.
Op weg naar Straatsburg. Maar eerst nog even langs de Hoge Raad der Nederlanden.
#WOKE TERREUR #SEKSISME