In de aangifte die opvalt komen niet alleen nummer 4 en 5 ter sprake opeens verschijnt naast de vele valse beschuldigingen dat ik mensen met naam en toenaam zou noemen in mijn boeken opeens ook nummer 2. En dan wordt duidelijk waar het volgens nummer 2 allemaal omdraaide: ik zou door mijn afwijzing naar hem toe mij schuldig maken aan discriminatie. Discriminatie is overigens iets waar ‘de politie’ zich al decennia zich naar vrouwen toe schuldig aanmaakt. Door nummer 2 niet toe te laten in mijn leven zou ik hem buitensluiten. Een onzin verhaal.
Hoe de ellende binnen de Mark Veste begon.
Het appartementencomplex de Mark Veste waar ik nu bijna vijftien jaar woon telt dertig appartementen. Tot eind 2020 zag ik de Mark Veste als een bedaard ministaatje waarin mensen van verschillende culturen zelfstandig een appartement huurden. Tot eind 2020 ervaarde ik het wonen in dit ministaatje als een comfortabele plek.
In de Mark Veste was het wonen met en tussen verschillende genderidentiteiten tot eind 2020 geen enkel probleem. Doordat bewoners in de regel gezonde gedragsregels hanteerden en zich praktisch niet met elkaars leven bezighielden, bracht deze kleinschaligheid van wonen ook een bepaalde charme met zich mee. Tot eind 2020 leek alles in de Mark Veste dus ‘pais en vree’.
Begin april 2020 was ik door een schrijven als huurder geïnformeerd dat het appartementencomplex de Mark Veste was verkocht en door de nieuwe eigenaar zouden de huurwoningen die vrijkwamen niet meer worden verhuurd maar alleen nog maar worden verkocht. De investeerder had een Vastgoedbeheerder aangesteld als beheerder.
In principe zou zo’n verandering van woonconstructie geen problemen hoeven opleveren. Want zolang partijen zich aan de gemaakte afspraken zouden houden die vastgelegd zijn in de wetgeving kunnen huurders en kopers binnen zo’n gemengd woonsysteem prima naast en met elkaar leven. Er hoeft in principe geen sprake van hiërarchie tussen huurders en kopers te zijn. Acht maanden lang bleek dat in praktijk ook zo te zijn en was er van de overgang naar de nieuwe eigenaar eigenlijk nauwelijks iets te merken.
Huurders en kopers zijn namelijk twee verschillende partijen die binnen zo’n gemengd wooncomplex ook als zodanig dienen te worden behandeld. Omdat in de Mark Veste een aantal huurders er al van 1989 een woning huurden en de VvE nog maar vanaf eind 2020 bestaat, zijn wij als huurders conform artikel 5:128 BW niet gebonden aan besluiten genomen door de VvE. Hier is de wetgeving duidelijk over. Zo heb ik als huurder binnen de Mark Veste als aanspreekpunt de beheerder en hebben de kopers als aanspreekpunt de VvE.
Omdat de VvE in een gemengd woonconcept verantwoordelijk is voor de openbare ruimtes kiezen hun een huismeester die enkel en in opdracht van de VvE kleine klusjes mag doen in de openbare ruimtes. Deze huismeester heeft niets met de huurders te maken want die hebben als aanspreekpunt de beheerder. Dit is per e-mail door de beheerder aan mij bevestigd. Deze e-mail zit in de ordner met bewijslast. Niet gelezen zeker.
De ellende begon toen eind 2020 de asshole zijn intrek nam in één van de woningen binnen de Mark Veste. Een asshole die vanaf dag één zijn medebewoners confronteerde met zijn dominante ziekelijke treitergedrag. Dit ziekelijke treitergedrag heeft vijf jaar geduurd. Dominant ziekelijk treitergedrag met als doel om de huurders weg te pesten. Het deed ‘ons’ ministaatje veranderen in een toxische omgeving waar vrouwen, kinderen, vrouwen uit een andere cultuur en vrouwen met een bijzondere genderidentiteit niet meer veilig waren. Vrouwen die opeens voor ‘vieze vuile hoer’ werden uitgescholden maar ook als ‘vieze vuile hoer’ werden behandeld. Door mijn inzet is daar een einde aangekomen. Om de woorden van mijn inmiddels overleden buurman te citeren zeg ook ik tegen deze asshole: oprotten.
Toen ik als vrouw bij de politie van Apeldoorn een dichte deur aantrof besloot ik erover te schrijven.
#WOKE TERREUR #SEKSISME
Deze twee boeken zijn goud waard. Ze behoren tot het cultureel erfgoed van Nederland. Met deze twee boeken schrijf ik naast de vele grootheden mee aan de geschiedenis van Nederland. Ik ben daar fucking trots op!
Niet iedereen is blij met WOKE TERREUR en SEKSISME. Dat komt omdat ik mensen in een spiegel laat kijken. Die confrontatie is voor hun pijnlijk. WOKE TERREUR en SEKSISME zijn de confrontatie met de werkelijkheid over wie hun zijn en waar hun staan in het leven. Dat doet pijn.
Wie ik ben en waar ik voor sta leest u aankomende week op de voorpagina van dit platvorm.
Mijn naam is Alieta. Vrouw, moeder en zorgverlener. Na ruim veertig zorgverlenen is de aandacht die ik vraag voor het geweld tegen vrouwen het slotstuk van mijn glansrijke zorgcarrière. Ik ben er trots op!
Tot morgen.
Geniet van de zon.
Op weg naar Straatsburg. Maar eerst nog even langs de Hoge Raad der Nederlanden.
#WOKE TERREUR #SEKSISME