Mijn gevoel is dubbel. Aan de ene kant geniet ik nog na van het Openbaar Ministerie die stemverheffend, bijna stampvoetend, als een kind die zijn zin niet kreeg, een poging deed om zichzelf en anderen te overtuigen over wie en wat voor verschrikkelijk persoon ik wel niet was. Een vermakelijk schouwspel. Het Openbaar Ministerie die voor een deel de informatie haalde uit mijn politiedossier wat eigenlijk opgebouwd is uit valse verklaringen en valse aangiftes. Een politiedossier wat op een later moment gepubliceerd zal worden.
Aan de andere kant voel ik een diep verdriet voor alle vrouwen en kinderen die het leven niet gegund was omdat hun lot werd bepaald door incompetente ‘hoeders van de wet’. Maar ik ben meer dan ooit de wanhoop van vrouwen gaan begrijpen die voor zichzelf kozen en zichzelf van het leven beroofden.
‘Ik word niet geloofd’.
Maar boven dit alles voel ik een diepe minachting voor de volwassen mannen die nu zitten te janken omdat hun het speelgoed dreigt te worden afgepakt. Speelgoed wat bestaat uit vrouwen en kinderen. Mannen die hun gezin als excuus gebruiken om zo door te gaan met hun misbruik. Hun digitale executie bewaar ik tot het laatst.
En zo kom ik steeds dichter bij de kern van het kwaad wat onze samenleving teistert.
Nog één stap.
Welkom in de wereld van dubbellikkers en dubbellevens.
Elke dag weer blij met mijn wooncomfort wat mede door het contactverbod inmiddels met 90% gestegen is.
#SEKSISME #WOKE TERREUR
Alieta.