Toen mijn collega, die het slachtoffer had gezien, naar me toe kwam en een update gaf.
Hij zei: ‘Toen ik aankwam leefde zij nog, maar ik zag haar wegtrekken. Haar ogen gingen heel langzaam open en dicht en ik voelde haar pols verzwakken”. Hij pauzeerde even en met de gladheid van een perfect getimede clou zei hij: ‘Dus ik fluisterde in haar oor, ‘vandaag is de dag dat je dood gaat, hoer.’
Ik was geschokt. Maar ik deed niets.
Niets doen is hetzelfde als meedoen, schrijft de agent in zijn stuk. En zwijgen is precies wat de meesten doen in de werkcultuur op veel politiebureaus, zegt hij. Het is ook niet gek, want hij heeft zelf meegemaakt dat als je er wel iets van zegt, je daarvoor gestraft wordt.
Het blijkt dat in Nederland klokkenluiders binnen de politie met toestemming van de rechter worden ontslagen.
SEKSISME: een diepgeworteld probleem binnen de politie.
Het was helemaal niet zo moeilijk om alleen al binnen de politie van Apeldoorn vier ‘kopstukken’ onder de publiekelijke aandacht te brengen. De vijfde blijft nog even een verrassing omdat ik daar andere plannen mee heb.
WOKE TERREUR & SEKSISME vertellen het ware verhalen hoe ‘hoeders van de wet’ zich schuldig maken aan seksisme. Na jaren van onderzoek blijkt dat eigenlijk het hele rechtsstelsel is besmet met seksisme. Dat betekent dat in Nederland vrouwen geen kans maken op een eerlijk proces.
Op de vraag wat ik anders had moeten doen is tot nu toe geen antwoord gekomen. Uiteraard sta ik daar voor open. Want niemand wil jarenlang slachtoffer zijn van zo’n volslagen idioot.
Ik ben de vrouw die de geschiedenisboeken ingaat: die door het uitbrengen van WOKE TERREUR en SEKSISME zelf een einde maakte aan haar vijf jaar durende stalkingszaak. Omdat een corrupt, seksistisch rechtsstelsel daar niet hun medewerking aan wilde verlenen.
Maandag 20 april ben ik weer begonnen aan een nieuw medisch traject. Dit keer is dat een pittige.
Zolang ik kan zal ik mij blijven inzetten voor vrouwen zoals ik die door toedoen van anderen in de knel zijn gekomen. Het is boven verwachting hoe ik het tot nu toe vol heb weten te houden. Dit laatste is iets wat niet alleen mijn huisarts maar ook mijn inner circle kan beamen.
Nederlandse oud-advocate Inez Weski: ‘Ik kan niet meer vertrouwen op de staat’. Nou hier zit er nog één.
Slachtoffers van geweld: het is belangrijk om hun naam te blijven noemen. Ik geloof dat als we dat doen dat we de mensen van wie we houden een heel klein beetje in leven houden.
Maken vrouwen in Nederland nog kans op een eerlijk proces? Of blijven vrouwen in Nederland afhankelijk van een rechtssysteem die zich op grove wijze schuldig maakt aan vrouwendiscriminatie?
Mijn naam is Alieta. Ik schrijf mee aan de geschiedenis van Nederland. Dat vind ik een grote eer. Het maakt mij trots.
Op weg naar Straatsburg. Maar eerst nog even langs de Hoge Raad der Nederlanden.
#WOKE TERREUR #SEKSISME