Dat iemand de jacht opent op de meest kwetsbare personen in onze samenleving met als doel om macht en controle te krijgen over zijn omgeving zegt alles over hoe zo’n persoon in het leven staat. Binnen de Mark Veste heeft dit geleid tot vijf jaar ziekelijk treitergedrag naar onschuldige bewoners dat ik in WOKE TERREUR en SEKSISME onder de aandacht heb gebracht.
Inmiddels ben ik de enige die nog over is gebleven van de groep ‘kwetsbaren’ waar de ziekelijke asshole op lafhartige wijze zijn pijlen op had gericht. De andere kwetsbare personen zijn inmiddels overleden, verhuisd of zijn opgenomen.
Daarnaast was het nodig om aan de buitenwereld kenbaar te maken dat ik een einde wilde maken aan mijn stalkingsverhaal. Omdat de politie van Apeldoorn daar niet zijn medewerking aan wilde verlenen.
WOKE TERREUR en SEKSISME vertellen een herkenbaar verhaal. Het is duidelijk geworden dat de aandacht voor stalking maar ook voor het misbruik van kinderen in het gehele rechtsstelsel van Nederland geen prioriteiten kent.
De vraag waarom een brigadier toestemming gaf voor de camera’s waarmee de asshole mij 24/7 monitorde en hoe het kon gebeuren dat mijn politiedossier bol staat van de valse verklaringen is nog geen antwoord gekomen.
Ik heb mij nergens aangebrand. Ik heb alleen twee boeken geschreven over het falende beleid van de overheid. Een falend beleid van de overheid wat steeds weer onschuldige slachtoffers eist. Boeken waarin ik summier informatie over de daders deelde, terwijl mijn volledige persoonsgegevens door hun werd prijsgegeven.
Blijkbaar is dat falende beleid van de overheid zo’n gevoelig onderwerp dat een politierechter, die gevoelens had voor de daders, mij hiervoor heeft veroordeeld. Zo gaat het anno 2026. Nooit zal ik deze veroordeling accepteren.
Na vijf turbulente jaren is in de Mark Veste de rust weergekeerd. Dat gaat ook zo blijven.
Trots op mijzelf.
Maandag 20 april ben ik weer begonnen aan een nieuw medisch traject. Dit keer is dat een pittige.
Zolang ik kan zal ik mij blijven inzetten voor vrouwen zoals ik die door toedoen van anderen in de knel zijn gekomen. Het is boven verwachting hoe ik het tot nu toe vol heb weten te houden. Dit laatste is iets wat niet alleen mijn huisarts maar ook mijn inner circle kan beamen.
Nederlandse oud-advocate Inez Weski: ‘Ik kan niet meer vertrouwen op de staat’. Nou hier zit er nog één.
Slachtoffers van geweld: het is belangrijk om hun naam te blijven noemen. Ik geloof dat als we dat doen dat we de mensen van wie we houden een heel klein beetje in leven houden.
Maken vrouwen in Nederland nog kans op een eerlijk proces? Of blijven vrouwen in Nederland afhankelijk van een rechtssysteem die zich op grove wijze schuldig maakt aan vrouwendiscriminatie?
Mijn naam is Alieta. Ik schrijf mee aan de geschiedenis van Nederland. Dat vind ik een grote eer. Het maakt mij trots.
Op weg naar Straatsburg. Maar eerst nog even langs de Hoge Raad der Nederlanden.
#WOKE TERREUR #SEKSISME