FEMICIDE

Parels voor de zwijnen. 

Raven van Dorst die dit programma presenteert laat zien dat seksualiteit slechts maar een onderdeel is van iemands identiteit. Het is slechts een onderdeel van wie iemand is. 

Wanneer iemand seksualiteit verwart met zijn gehele identiteit of levensdoel, ontstaat er een fundamentele misvatting over wie je als persoon bent. Dit kan leiden tot objectivering waarbij je wordt gereduceerd tot een seksueel object in plaats van een mens met complexe emoties, gedachten en interesses.

Kortom, de fout zit in het problematiseren of overwaarderen van één aspect van je leven, wat de ruimte voor een gezonde, integrale persoonsontwikkeling verkleint.

Raven van Dorst laat zien dat zij een balans heeft gevonden tussen haar seksualiteit en haar identiteit. Voor mij is Raven een warme persoonlijkheid die in Parels voor de zwijnen, aandacht vraagt voor mensen die dit verdienen.

Voor de ‘hoeders van de wet’ maar eigenlijk geldt dit voor het gehele rechtsstelsel in Nederland vraag ik u om dit programma terug te kijken. Voornamelijk het verhaal van Suus is hartverscheurend. 

Suus kan zich herinneren dat zij al vanaf haar derde levensjaar werd misbruikt door iemand uit haar omgeving. Kinderen beginnen bewuste, blijvende herinneringen te vormen rond hun derde of vierde levensjaar. Dit misbruik heeft bij Suus geleid tot ernstig lichamelijk en mentaal lijden. Toen Suus op latere leeftijd aangifte wilde doen kreeg Suus te maken met een rechercheur die haar bij binnenkomst vertelde dat hij eigenlijk vakantie had en het daarom ‘kort wilde houden’.

Een ongelooflijke maar herkenbare situatie waar vrouwelijke slachtoffers tot op de dag van vandaag bij  ‘de politie’ nog steeds te maken meekrijgen.

Naast het verhaal van Suus raakt het verhaal van Henk mij persoonlijk. Door volwassenen getreiterd worden omdat je de diagnose kanker kreeg. Het is één van de reden waarom ik WOKE TERREUR en SEKSISME heb geschreven. Naast de smerige opmerkingen moest ik dealen dat een hoogbejaarde viespeuk de intentie had om met zijn rollator tegen mijn door zenuwpijn aangedane benen aan wilde rijden. Het is het resultaat wanneer een vrouw zoals ik enkel en alleen maar nee tegen iemand zei.

Maandag 20 april ben ik weer begonnen aan een nieuw medisch traject. Dit keer is dat een pittige. 

Zolang ik kan zal ik mij blijven inzetten voor vrouwen zoals ik die door toedoen van anderen in de knel zijn gekomen. Het is boven verwachting hoe ik het tot nu toe vol heb weten te houden. Dit laatste is iets wat niet alleen mijn huisarts maar ook mijn inner circle kan beamen.

Nederlandse oud-advocate Inez Weski: ‘Ik kan niet meer vertrouwen op de staat’. Nou hier zit er nog één. 

Slachtoffers van geweld: het is belangrijk om hun naam te blijven noemen. Ik geloof dat als we dat doen dat we de mensen van wie we houden een heel klein beetje in leven houden.

Maken vrouwen in Nederland nog kans op een eerlijk proces? Of blijven vrouwen in Nederland afhankelijk van een rechtssysteem die zich op grove wijze schuldig maakt aan vrouwendiscriminatie?

Mijn naam is Alieta. Ik schrijf mee aan de geschiedenis van Nederland. Dat vind ik een grote eer. Het maakt mij trots.

Op weg naar Straatsburg. Maar eerst nog even langs de Hoge Raad der Nederlanden.

#WOKE TERREUR #SEKSISME