Terwijl mijn alter ego een perfect moordplan aan het beramen is viert Nederland de dag van de liefde. Tegenstrijdigheden horen bij het leven.
Vandaag verdiep ik mij even niet in mijn politiedossier wat bol staat van de valse verklaringen en valse aangiftes. Vandaag denk ik na over de rekeningen die nog vereffend moeten worden.
Om mijn doel te bereiken heb ik risico’s genomen die ik dacht op de koop toe te kunnen nemen maar in praktijk blijkt dit voor mij toch anders te liggen. In praktijk struikel ik toch over mijn gevoel van onrechtvaardigheid wat ik onderschat blijkt te hebben. Dat heeft natuurlijk alles te maken met mijn ego.
Zonder schuldeisers geen schuld. Maar hoe dan?
Op het nieuws hoorde ik dat door verwarde mensen ‘de politie’ niet aan hun ‘eigen’ werkzaamheden toekomt. Dit zegt alles over het niveau van ‘de politie’ die deze conclusie trekt. ‘De politie’ vergeet 🙂 dat er bij ‘de politie’ tijd verloren gaat aan, seks onder baas zijn tijd, drugsgebruik, misbruik van kinderen, het opstellen van valse politiedossiers en lol hebben over het kleineren van slachtoffers. Wie is hier nu in de war? Juist ja. Want ik vind het niet normaal dat je naar je werk gaat met het idee dat dat je daar kunt aanschuiven aan het ‘verboden’ buffet omdat het eten thuis niet lekker is.
Zonder mijn inzet was ook de Mark Veste geradicaliseerd en waren we allemaal slachtoffer geworden van mensen wiens subjectieve waarneming hun eigen waarheid is geworden. Hoelang wordt de dominantie en de losbandigheid van de TIQ+ beweging nog onderschat? Rot op!
Als zorgverlener heb ik jarenlang in multiculturele wijken gewerkt. Door bij binnenkomst mijn schoenen uit te doen verdienden we elkaars respect. Tijdens mijn insulinerondje werd ik altijd uitgenodigd om mee te eten of kreeg ik een bordje met eten mee naar huis. De focus ligt i Nederland bij ‘de politie’ op de verkeerde mensen. Dat is wat er misgaat in Nederland.
Ik wens u een dag vol liefde en ik hoop dat u net als ik vandaag even stil staat bij alle slachtoffers die het geweld tegen hun niet overleefd hebben omdat de overheid hun niet wilde beschermen tegen het kwaad dat onze samenleving teistert.
Mijn gedachten gaan uit naar de procureur generaal, die symbolisch een trendsetter is geworden hoe men tot op de dag van vandaag in de rechtbank met vrouwen omgaat. Een te dikke man in een skinny broek die mij als vrouw de toegang tot het recht weigerde. Wanneer het over artikel 1 van de Grondwet gaat is er in Nederland nog een lange weg te gaan.
Na vijf jaar terreur heerst er in de Mark Veste weer rust. Het vriendelijke ministaatje is weer terug.
Op weg naar Straatsburg.
#WOKE TERREUR #SEKSISME