De afgelopen week is er binnen de Mark Veste één van de grootste overlastproblemen opgelost. Dit heeft er toe geleid dat de kwaliteit van mijn leef- en woonomgeving enorm is verbeterd. Na vijf jaar wordt mijn huis steeds meer als van mij.
Inmiddels ben ik begonnen met de balans op te maken. Natuurlijk ben ik er supertrots op wat er in het laatste half jaar is bereikt. Nadat ik op een eigen gecreëerde wijze mij de toegang tot de rechter had verleend is er binnen de Mark Veste veel in positieve zin veranderd. Deze op eigen manier de toegang tot de rechter creëren was nodig omdat ‘hoeders van de wet’ en het Openbaar Ministerie mij deze toegang niet wilden verlenen. Schaamteloos werd ik als vrouw door overheidsinstanties buiten de bescherming van de wet geplaatst. Het zijn overheidsinstanties die een systeem hanteren van ‘de slager keurt zijn eigen vlees’. Zolang dit aan de orde is zal er in de toekomst ook niets verbeteren.
Een zeer pijnlijk maar onbetwistbare conclusie van dit ‘de slager keurt zijn eigen vlees’ systeem geeft een duidelijk beeld hoe daardoor in Nederland onschuldige vrouwen en kinderen geofferd worden mede omdat bij deze overheidsinstanties kennis van psychiatrie ontbreekt.
Of ik een wereldverbeteraar ben?
Niet alles waar je mee geconfronteerd wordt, kun je veranderen. Maar er verandert niets tot je de confrontatie aangaat. (James Baldwin).
Ondanks dat het vijf intens bewogen jaren waren had ik ze met alle kennis die ik heb opgedaan en met alle prachtige mensen die ik (digitaal) heb ontmoet niet willen missen. Het heeft mij rijker gemaakt.
Ik hoop wel dat alle partijen (imposante lijst) die ik onder de aandacht van de rechter breng genoeg gespaard hebben. Er hangt een prijskaartje aan mijn ‘nee’ niet respecteren maar zeker ook aan het wegkijken en het aan mijn lot overlaten. Ik ben deze onzin immers niet begonnen. Na mijn diagnose wilde ik alleen maar rust. Dat hebben jullie mij niet gegund.
Dat je als vrouw met gelijke munt terugslaat en dan als enige en als vrouw voor de rechter moet verschijnen maakt duidelijk dat we in Nederland te maken hebben met seksisme maar ook dat we in Nederland te maken hebben met ernstige gerechtelijke dwalingen. Wanneer we daar de komende zitting(en) niet uitkomen verdient deze absurditeit de aandacht van Europa.
Nu bewezen is dat ‘hoeders van de wet’ van politie Apeldoorn en het Openbaar Ministerie lak hebben aan artikel 1 van de Grondwet wijs ik u op artikel 6 van de Grondwet. Vrijheid van Godsdienst en levensovertuiging.
Ik heb de verhalen over de ervaringen met het boegbeeld van politie Apeldoorn aandachtig aangehoord. Wat de consequenties zijn wanneer je niet meegaat in de denkwijze van dit boegbeeld. Is het echt dat je baan op het spel staat omdat je niet meegaat in het verhaal over gender wat tussen de oren zit? Ziet niemand de patronen van mensen die hun genderidentiteit inzetten om macht en controle over hun omgeving te krijgen? De afgelopen vijf jaar heb ik na moeten denken over iets wat voor mij eerder als vanzelfsprekend was.
Ik ben tot de conclusie gekomen dat het mijn levensovertuiging is dat er niets anders bestaat dan man of vrouw. En dat er over het bepalen van een geslacht bij de geboorte ook geen discussie mogelijk is. In mijn artikel geslachtsbepalend onder het kopje nieuws kunt hier alles over lezen. Nu ik hier publiekelijk open over ben geweest mag ik verwachten dat iedereen mij hierin respecteert. Degene die de mens ontworpen heeft goed over het ontwerp nagedacht. Verwarring over het geslacht heeft deze ontwerper uitgesloten. Zo zijn mannen levenslang verbonden aan het mannelijk orgaan, de prostaat. Een orgaan wat in het vrouwelijk lichaam niet voorkomt. C‘est la Vie.
Het is zoals een bekende Nederlander uitlegde: ‘Ik heb mijn . . . (een imitatie van het vrouwelijk geslachtsorgaan) van het ‘ziekenfonds’ gekregen. Maar ook ook na de ‘genderbevestigende’ operatie zal ik nooit van mijn penis afkomen. Het heeft nu alleen een andere vorm. Maar ik kan er nog steeds aanzitten’. Ik ben wel van die Hollandse nuchterheid.
Vrouwelijke mannen en mannelijke vrouwen zijn er sinds mensenheugenis geweest. Transseksualiteit is voor mij een woord dat ik niet mee ga nemen naar 2026. Het strookt niet met mijn levensovertuiging en past niet bij mijn visie over het leven.
In Seksisme schrijf ik over het verschil tussen een transgender en een transactivist. Ze zijn allebei dragers van dezelfde vlag. Een vlag die steeds vaker staat voor agressie en geweld. Dit is wat hun uitdragen. Hoewel door het boegbeeld en ‘hoeders van de wet’ van politie Apeldoorn de L van lesbisch, de H van homo en de B van biseksueel uit het rijtje van bijzondere genderidentiteiten blijken te zijn geschrapt, zijn deze mensen, net als vijf jaar geleden, in de Mark Veste van harte welkom.
Snuit je neus!
#SEKSISME #WOKE TERREUR
Alieta.