14-06-2025 | Het is vandaag precies een maand geleden dat ik als verdachte in de rechtbank van Zutphen voor de politierechter moest verschijnen. Op de vraag hoe het met mij gaat kan ik alleen maar antwoorden dat het beter met mij gaat. De suïcidale gedachtes waar ik door oververmoeidheid last van kreeg zijn op dit moment niet meer aanwezig. Naast de professionele hulp helpt het zeker dat ik op dit moment niet meer gestoord wordt in mijn nachtrust. De dosering medicatie die ik nodig heb om overdag te functioneren voldoet. Drie dagen in de week ben ik productief en vier dagen in de week relax en slaap ik. Dit laatste heeft alles met mijn gezondheid en veranderde woonomgeving te maken. Er heerst meer rust. U zult begrijpen dat ik over het verloop van mijn strafzaak tot aan het hoger beroep geen mededelingen kan doen. Persoonlijk heb ik geen idee hoever ik kom met mijn aandacht die ik vraag voor geweld tegen vrouwen in Nederland. Maar het voelt voor mij bijzonder goed dat mijn kant van het verhaal in WOKE TERREUR en SEKSISME voor altijd is vastgelegd.
Toen bleek dat door dubieus handelen door ‘hoeders van de wet’ mij de toegang tot het recht dreigde te worden ontzegd moest ik als vrouw zelf een mogelijkheid creëren om toch de aandacht van dat recht en uiteindelijk van de rechter te krijgen. Dat is mij gelukt. Er is aandacht voor mijn zaak. In tegenstelling tot wat mij door de advocate was verteld, dat ik mogelijk niet veel tijd zou krijgen om te spreken, zie ik het toch als in mijn voordeel dat mede door mijn inbreng de zitting driekwartier uitliep. Tijdens de zitting heb ik aandachtig geluisterd wat er werd gezegd. Voor mij is duidelijk geworden dat wat ik in WOKE TERREUR en SEKSISME heb geschreven maar ook wat ik als tekst op mijn website had geplaatst, alleen maar werd bevestigd.
De politierechter begon de zitting met dat zij mijn brief en de boeken WOKE TERREUR en SEKSISME had ontvangen. Deze twee boeken maken onderdeel uit van mijn strafzaak dus zullen ze voor een eerlijk proces gelezen moeten worden. Zelf had ik symbolisch naar de zitting mijn 10 cm dikke ordner meegenomen waarin mijn aangiftes zaten met de bijbehorende bewijslast. Aangiftes die strafbare feiten bevatten maar ondanks de bewijslast, bij het openbaar ministerie en de politie van Apeldoorn bewust in de prullenbak zijn terechtgekomen net als de meer dan de vijftig meldingen die ik door de jaren heen schriftelijk bij de politie van Apeldoorn en het Openbaar Ministerie heb gedaan. Het is één van de redenen waarom het in Nederland elke acht dagen zo verschrikkelijk misgaat.
Op 12 mei 2025, de dag van de verpleging, heb ik mij als zorgverlener uit laten schrijven. Niet alleen om de reden dat mijn gezondheid het niet meer toelaat om mijn beroep als zorgverlener nog uit te oefenen maar ook omdat ik het niet accepteer om als vrouw en zorgverlener voor ‘hoer’ of ‘vieze vuile hoer’ te worden uitgemaakt. Negentig procent van de zorgverleners krijgen dagelijks te maken met fysiek en verbaal geweld. Dat is voor mij onacceptabel. Er bestaat niets wat dit absurde gedrag rechtvaardigt.
Na een periode van rust zal ik beginnen met WOKE TERREUR 3: HET TRIBUNAAL, waarin het functioneren van politie Apeldoorn en het Openbaar Ministerie onder een vergrootglas ligt. Na de bekentenis van een hoofdagent, dat hij één van degene was die had genoten van de verboden zoete vruchten tijdens de nachtdienst, is de smoes ’te weinig capaciteit’ onbruikbaar geworden. Hoe leg je eigenlijk als ‘hoeder van de wet’ aan slachtoffers en de nabestaanden van een slachtoffer uit dat toen je nodig was jij schaamteloos jouw vertier zocht in de ‘bezemkast’ op het bureau van politie Apeldoorn?
Wie zijn eigenlijk die ‘hoeders van de wet’ die onder werktijd gebruik maakten (maken?) van deze afwerkplek? Welke keuze maak je als ‘hoeder van de wet’ bij een 112 melding? Ben ik als zorgverlener mogelijk te praktisch ingesteld wanneer ik me afvraag hoe je tijdens zo’n nachtelijke escapade omgaat met een oproep voor een reanimatie? Ga je, wanneer elke minuut telt, daar dan met je broek op de enkels naartoe? Of wacht je tot je klaar bent met je daad? Ik ben oprecht nieuwsgierig naar het antwoord op mijn vraag.
Vandaag heb ik de uitzending van 21 mei van Eva Jinek teruggekeken. Mijn maag draaide om wanneer ik die politiechef hoor praten. Een bullshit verhaal. Dat instanties steeds weer schuilgaan achter elkaar is toch iets om kotsmisselijk van te worden? Laat mij als slachtoffer dan maar veertig uur ‘schoffelen’. Van het huidige overheidsbeleid hoef je niets te verwachten, dat is duidelijk toe aan een reanimatie.
#SEKSISME #WOKE TERREUR
Alieta.