FEMICIDE

SEKSISME: vormt de basis van het rechtssysteem in Nederland.

Een onderzoek is niet te sturen. Toch was het als vanzelfsprekend dat ik te maken kreeg met degenen die zich binnen het rechtssysteem op ernstige wijze schuldig maken aan MACHTSMISBRUIK en SEKSISME. Van politie tot in de rechtbank heb ik bewijsbaar te maken gekregen met corrupte lieden. Corrupte lieden die mij als vrouw wilden afstraffen omdat ik de aandacht voor hun seksobject niet kon waarderen. 

Deze hele rechtsgang is nodig om namen te verzamelen van lieden die zich binnen het rechtsstelsel als seksisten gedragen. Het zijn deze lieden die bewust mij als vrouw de toegang tot het recht weigerden. Dat ik wel over fatsoensnormen beschik, is tijdens de eerste zitting wel gebleken. Anders had ik de politierechter, om haar gewauwel, vierkant in haar gezicht uitgelachen. Haar vonnis heb ik daarom ook teruggestuurd. Het is dankzij deze politierechter overduidelijk geworden dat misbruik maken van een status in ons rechtssysteem schrikbarend vanzelfsprekend is. 

OMG, het is niet normaal dat iemand de behoefte heeft om mij en de samenleving, ongevraagd en dwingend, met de inhoud van zijn onderbroek te confronteren. Deze behoefte heeft niets met een genderidentiteit te maken. Maar zegt alles over de viezerik die je bent. Dat de politierechter loyaal is aan deze viespeuken is in de huidige (perverse) samenleving terug te zien. 

Het is niet de diagnose kanker maar het is mijn strijd tegen het onrecht die ik niet kan winnen omdat onrechtvaardigheid inherent is aan de menselijke natuur. Dankzij een goede mentale balans heb ik geleerd om daarmee om te gaan. 

De reis die ik de afgelopen jaren maakte als eerbetoon aan de vrouwen en kinderen die het slachtoffer werden van een falend overheidsbeleid, nadert zijn eindbestemming. Het was voor mij een ware eer om niet alleen aandacht te vragen voor hun zinloze dood, maar ook voor de daders. 

De toegang tot het recht is in Nederland voor vrouwen niet zo vanzelfsprekend als voor mannen. Het smerige spel dat in Nederland door politie en justitie met vrouwen wordt gespeeld is schaamteloos, onaanvaardbaar en bewijsbaar. Ik ben dankbaar dat ik lijnrecht tegenover hun sta. Nederland is een land waar door een falend rechtssysteem onschuldige vrouwen en kinderen geofferd worden.

Met deze wetenschap is de vraag waarom in Nederland onschuldige vrouwen worden vermoord en waarom vrouwen in Nederland uit wanhoop kiezen voor een zelfgekozen dood voor mij beantwoord. Net als het antwoord op de vraag wat de reden was dat ik na de diagnose kanker nog zes jaar op deze aardkloot moest blijven. Voor mij is de tijd gekomen om te rouwen. Daar neem ik de tijd voor. 

Ik ben trots op mijn nalatenschap: WOKE TERREUR en SEKSISME. Voor mijn rust acht ik het van belang om in dit stadium nog alleen contact te hebben met de advocaten, het medisch team en mijn inner circle.

Familie van die ouwe vieze vent die het normaal vindt om zorgprofessionals voor ‘vieze vuile hoer’ uit te schelden verzoek ik om niet meer bij mij aan te bellen. Het enige wat jullie daarmee bereiken is dat jullie smoelwerk op de gevoelige plaat wordt vastgelegd. Ook jullie namen worden op het juiste moment bekend gemaakt. Ik ben absoluut niet onder de indruk van jullie intimidatie. 

Om een onuitwisbare indruk achter te laten heb ik de grootste klapper tot het laatst bewaard.

Fuck degenen die mij de afgelopen jaren bewust hebben willen naaien: ‘Jullie hebben je eigen graf gegraven’. In deze zaak heb ik het laatste woord. Dat geeft mij onnoemelijk veel rust. Ik ben dankbaar voor het nooit aflatende medische team en mijn nooit aflatende inner circle voor alle liefde en steun. Zonder hun had ik deze bizarre jaren nooit overleefd. Leve het contactverbod!

Ik wens iedereen een fijne zomer.

Na de artikel 12 procedure en de Hoge Raad lijkt ook de gang naar Straatsburg onvermijdelijk te zijn. 

#WOKE TERREUR & #SEKSISME: zijn het antwoord op de vraag waarom het geweld tegen vrouwen en kinderen alleen maar toe blijft nemen.

Nooit zal ik een straf accepteren. Dan gaat echt de pleuris losbreken. Ik ben nu eenmaal niet het type vrouw die zich als een statement laat gebruiken.

Op weg naar de Hoge Raad der Nederlanden. Maar ook nog even naar de rechtbank waar de artikel 12 procedure wordt behandeld.